Ademwerk bij stress en PTSS: van altijd ‘aan’ naar voelen – interview met Jill Vlaswinkel
“Uniform aan en gaan, dat was altijd mijn overtuiging.”
Altijd ‘aan’ staan. Doorgaan. Niet voelen. Voor ademtherapeut Jill Vlaswinkel was dat jarenlang de norm. In haar werk bij de politie, maar ook daarbuiten. Tot haar lichaam op de rem ging staan en duidelijk maakte dat dit niet langer kon.
Jill deelt openhartig over wat er gebeurt als je stopt met doorgaan en begint met voelen.
-
Jill Vlaswinkel is ademtherapeut, holistisch healer en coach in Zevenaar. Ze begeleidt mensen door middel van ademwerk, holistisch energetisch lichaamswerk (Spinal Touch, Kundalini, Psoas Release, Reiki), klank en coaching.
Jill werkt 1-op-1, in duo-sessies en geeft groepssessies/workshops. Haar cliënten zijn vrouwen en mannen die vastlopen, overbelast zijn of verlangen naar rust, verbinding en innerlijke kracht. Die bereid zijn hun lichaam, emoties en essentie te ontdekken om weer thuis te komen bij zichzelf.
Jills werkwijze is zacht en stevig. Ze creëert een veilige ruimte waarin alles mag zijn: spanning, emoties, kwetsbaarheid, verlangens. Ze nodigt je uit om laag voor laag te ontdekken wie je in essentie bent, zodat je weer je eigen kracht kunt voelen.
Van altijd ‘aan’ naar de eerste signalen van het lichaam
Jill Vlaswinkel: ademtherapeut, holistisch healer en coach in Zevenaar.
Jill: “Jarenlang zat ik in een modus waarin ik eigenlijk altijd ‘aan’ stond. Emoties drukte ik weg, om maar niet te hoeven voelen. Mijn leven bestond vooral uit onregelmatigheid, doorgaan en niet voelen. Ik werkte - en werk nog steeds - bij de politie. ‘Uniform aan en gaan’, dat was altijd mijn overtuiging. Ook in mijn privétijd was ik veel aan het sporten en dingen aan het doen om maar niet te voelen.
Zelfs toen mijn lichaam duidelijke signalen gaf dat het te veel werd, luisterde ik niet. Ik sliep slecht, had veel hoofdpijn, en leefde met een gevoel van altijd onder spanning staan. Ik was iemand die sterk was en er altijd stond. Maar tegelijkertijd liet ik weinig toe. Niet alleen anderen liet ik niet echt dichtbij komen op gevoelsniveau, maar mijzelf eigenlijk ook niet. Ik liet weinig binnen. Mijn lichaam en emoties raakten steeds verder op de achtergrond, terwijl ik eigenlijk een vrouw ben met veel gevoelens en een sterkte intuïtie.
Totdat dat moment kwam waarop het niet meer ging. Ik zat midden in een reeks nachtdiensten en had een paar dagen/nachten niet geslapen. Ik zat thuis op de bank en dacht: “Hoe ga ik in hemelsnaam mijn volgende dienst draaien?”. Dat was het moment waarop ik echt voelde: dit kan zo niet langer.”
Een uniform als kracht en als schild
“Mijn werk bij de politie gaf mij structuur, controle en houvast, maar het werd ook een schild. Achter die rol kon ik mijzelf verstoppen. Het hielp mij om sterk te blijven en te functioneren, maar zorgde er ook voor dat ik niet hoefde te voelen wat er in mijn privéleven speelde. Er waren flink wat dingen uit het verleden die ik nooit echt had aangekeken of een plek had gegeven.
Omdat ik al op jonge leeftijd in het uniform stapte, werd het mijn manier van omgaan met alles: sterk blijven, niet voelen en doorgaan. Maar op een gegeven moment begon dat te wringen. Ik merkte dat ik mijzelf was gaan identificeren met die rol, in het uniform, en niet meer met wie ik daaronder was. Het besef dat achter het uniform gewoon een mens zit die gevoelens mag hebben, kwam steeds meer binnen.”
“Achter het uniform zat een mens, maar dat stuk van mezelf was ik kwijtgeraakt.”
Van overleven naar PTSS en depressie
“Het moment op de bank na die nachtdiensten was een kantelpunt. Ik voelde mij leeg, uitgeput en ver van mezelf verwijderd. Ik kreeg in eerste instantie psychische hulp, maar nog steeds bleef ik de harde overtuiging houden dat ik moest doorgaan. Totdat een hulpverlener zei: “Hoe lang ga je nog door totdat je lichaam je letterlijk stopt en je een hartaanval krijgt?”
Dat raakte diep, omdat het waar was. Voor mijn gevoel waren mijn klachten nooit erg genoeg om stil te staan, dus bleef ik doorgaan. Achteraf gezien moest ik eerst behoorlijk diep zakken voordat ik mijzelf toestond om echt te voelen en mijn stukken aan te kijken. In die periode kreeg ik te maken met PTSS en een depressie. Het was een heftige en confronterende tijd.
Tegelijkertijd kan ik nu ook zeggen dat die periode een keerpunt is geweest. Als dat niet was gebeurd, had ik waarschijnlijk niet gestaan waar ik nu sta en was ik niet de vrouw geweest die ik vandaag ben. Ik ben daar ontzettend trots op.”
De eerste stap naar voelen: ademwerk en lichaamswerk
“Ik sportte in die tijd bij een personal trainer. Daar merkte ik dat ik eigenlijk ook op adrenaline trainde; sporten was voor mij ook een manier om niet te voelen. Mijn trainer spiegelde mij daarin en liet mij af en toe stilstaan bij mijn lichaam en gevoel. Dat was soms confronterend, maar tegelijkertijd voelde ik ook dat ik niet alleen mijn hoofd maar ook mijn lichaam mocht gaan reguleren, herstellen en helen.
Ik begon mijn zoektocht naar wat mij echt kon helpen. Zo kwamen ademwerk en lichaamswerk op mijn pad. Voorafgaand aan mijn eerste ademsessie was ik sceptisch. Maar er gebeurde meteen erg veel. Mijn lichaam liet spanning los en er kwamen emoties vrij waarvan ik niet eens wist dat ze nog zo vastzaten. Wat mij het meest bijbleef, was de ruimte die ik voelde daarna. Ruimte in mijn lichaam die ik heel lang niet had ervaren. En in die ruimte zat ook direct een gevoel van verlichting.”
Wat er verandert als je weer gaat voelen
“Ademwerk gaf mij letterlijk een opening: een manier om weer aanwezig te zijn in mijn lichaam, te voelen wat ik zo lang had onderdrukt en spanning los te laten die jaren had vastgezeten. Het was een zachte maar krachtige ingang naar heling. Het liet mij ervaren dat echte kracht niet in doorgaan zit, maar in aanwezig zijn, voelen en jezelf toestaan te zijn.
De grootste verandering is dat ik weer contact heb met mijn lichaam. Ik check nu veel vaker bij mezelf in: doe ik iets om iets niet te hoeven voelen, of doe ik het omdat ik het echt wil? Dat geldt voor alles: werk, sporten, relaties. Ik voel spanning eerder, herken mijn grenzen en durf daar ook naar te handelen. Ik durf keuzes te maken die echt bij mij passen en blijf dichter bij mijzelf.
In het begin voelde het bijna egoïstisch om voor mezelf te kiezen. Alsof ik anderen teleurstelde. Soms voelde het ook eenzaam, omdat je verandert en niet iedereen daarin meebeweegt. Ik heb ook afscheid moeten nemen van bepaalde relaties, omdat ik mij realiseerde dat ik vooral aan het geven was en weinig ontving. Dat was pijnlijk, maar ook nodig.
“Voor mezelf kiezen voelde eerst egoïstisch. Tot ik merkte dat het nodig was.”
Het patroon van veel geven en weinig voelen
“Tijdens dit proces begon ik te voelen dat mijn ziel niet alleen verlangde naar heling voor mijzelf, maar ook naar een pad waar ik anderen mag begeleiden in hun proces. Door dit proces ontdekte ik dat de kwaliteiten die ik in mijn geüniformeerde beroep leerde - trouw, zuiverheid en verantwoordelijkheid - een nieuwe vorm kregen. Ik kan deze kwaliteiten bewust inzetten om mensen te begeleiden en te ondersteunen in hun proces, laag voor laag, terug naar hun eigen kracht en essentie.
Wat ik herken in de mensen die ik nu begeleid, is datzelfde patroon: veel geven, weinig voelen en jezelf vaak op de laatste plek zetten. Ook zie ik bij mensen dat gevoel van eenzaamheid dat kan ontstaan wanneer je dichter bij jezelf komt en oude patronen loslaat. Wat ik mijn cliënten altijd meegeef, is wat ik zelf heb moeten leren: voor jezelf kiezen is niet egoïstisch; het is essentieel. Pas wanneer jij goed voor jezelf zorgt en jezelf kunt dragen, kun je er ook echt zijn voor een ander.”
Meer ruimte voor proceswerk binnen hulpverlening
“Wanneer je dichter bij jezelf komt, verandert ook wie en wat je aantrekt. De juiste mensen blijven, groeien met je mee of komen vanzelf op je pad. En de verbindingen die ik vanuit het verleden nog heb, zijn alleen maar sterker en intiemer geworden. Daarnaast zijn er ook nieuwe, waardevolle mensen in mijn leven gekomen die echt bij mij passen.
Mijn intentie is uiteindelijk dat ik beide werelden kan laten samensmelten. Dat er binnen de geüniformeerde beroepen en de hulpverlening ook meer ruimte mag ontstaan voor proceswerk. Ademwerk is een hele mooie aardse en wetenschappelijk onderbouwde ingang. Wanneer wij ons eigen proceswerk doen en onze eigen stukken aankijken, opent dat niet alleen de weg naar heling en innerlijke kracht, maar draagt ook bij aan vitaliteit, veerkracht, duurzame inzetbaarheid en een bewuste gezonde manier van werken.”
“De kracht zit niet zit in harder worden, maar in eerlijk zijn tegen jezelf.”
Kwetsbaar zijn zonder jezelf kwijt te raken
“Ademwerk heeft me zachter gemaakt. En tegelijkertijd steviger dan ooit. Ik heb geleerd dat kracht niet zit in harder worden, maar in eerlijk zijn tegen jezelf. Dat emoties geen last zijn, maar een taal. Dat mijn lichaam vaak eerder spreekt dan mijn hoofd. Dat stilte soms meer zegt dan woorden. Dat je niet hoeft te weten hoe het moet, om te mogen beginnen.
Ik heb mijzelf opnieuw leren vasthouden. Ik heb geleerd te rusten, te voelen en kwetsbaar te zijn zonder mijzelf kwijt te raken. Om mijn intuïtie serieus te nemen, ruimte te maken voor mijn energie, mijn grenzen en mijn verlangens.
Ademwerk en lichaamswerk hebben mij geholpen mijn lijf serieus te nemen. Ik weet nu dat mijn kracht niet in maskers zit, maar in aanwezigheid, trouw en zuiverheid. En juist die kwaliteiten mag ik nu inzetten om anderen te begeleiden. Het is een gevoel van thuiskomen in mezelf, en tegelijkertijd van dienst mogen zijn vanuit mijn eigen essentie en zielsmissie.”
Een dagelijks ademritueel
“Ik ben niet zo'n ochtendmens. Dus ik start mijn dag rustig en altijd met een kop thee. Vervolgens leg ik een hand op mijn hart en buik, voel ik even hoe ik erbij zit en neem ik een paar bewuste ademhalingen om gegrond de dag te starten.
Door de dag heen check ik regelmatig: Voel ik spanning? Hoe beweegt mijn adem? Wat heeft mijn lichaam nodig? Ik laad op door het wandelen in de natuur, door te sporten of door de warmte op te zoeken door middel van een bad of de sauna. En bij al deze dingen is de adem mijn anker.
’s Avonds verzacht ik met verbonden ademhaling, een meditatie of visualisatie, zacht lichaamswerk of mijn spijkermat. Ik volg altijd wat mijn lichaam nodig heeft. Ik gebruik dus geen vaste techniek omdat ik de energie van mijn lichaam volg en die vraagt niet altijd om dezelfde aanpak.”
Beginnen met ademwerk: wat belangrijk is om te weten
“Mijn beste tip voor als ademwerk nieuw voor je is, is: wees eerlijk naar jezelf. Voel wat er is, zonder te forceren. Luister naar je lichaam, je energie en je emoties. Het pad naar heling is niet lineair, maar elke stap terug naar jezelf is waardevol.
Gun jezelf zachtheid, maar ook stevigheid. Voel dat je veilig bent om te openen en tegelijkertijd trouw te blijven aan wie jij in essentie bent. Dat is de basis om te ontdekken wat echt van jou is en wat je mag loslaten.
Als je wilt starten met ademwerk, begin klein bij jezelf. Word elke dag even bewust van je ademhaling; merk op hoe je ademt, voel je lichaam, laat jezelf landen. Dat is een krachtige ingang.
Transformatief of verbonden ademwerk kan ongelooflijk helend zijn, maar soms is het lichaam daar nog niet klaar voor. Durf hulp te zoeken en uit te reiken. Een goede begeleider kan je tools en technieken aanreiken die je veilig en stap voor stap verder helpen. Je hoeft dit niet alleen te doen en juist begeleiding kan diepe transformatie mogelijk maken.
Ademwerk gaat niet alleen over grote emoties, schreeuwen of wegzakken in wat zwaar is. Het gaat erom precies te landen waar het leven door jou heen ademt, aanwezig te zijn bij jezelf, je eigen stukken te voelen en te doorleven. Zo kom je dichter bij je waarheid, zonder lagen van verwachting, oordeel of druk.
Doe je research bij wie je het proceswerk doet. Veiligheid, zuiverheid en respect voor jouw proces zijn essentieel. Ik heb zelf veel mogen leren bij het Coachlokaal bij Anneke, Justin en haar team, waar ik diepe opleidingen heb gevolgd. Daar leerde ik hoe belangrijk het is om processen met zuiverheid te begeleiden en te zorgen dat de ruimte veilig is. Mijn pad hierin is nog lang niet afgerond, maar het heeft mij ontzettend veel inzicht en vertrouwen gegeven in het werk dat ik nu doe. Ademwerk kan je helpen herinneren wie je werkelijk bent. Je mag er helemaal zijn, je bent niet te veel en elke stap die je zet brengt je dichter bij jezelf.
Kortom, de do’s:
Begin bij jezelf, in je eigen tempo.
Zoek een veilige en ervaren begeleider.
Laat je lichaam en energie leiden; volg je flow, niet een trucje.
Voel en doorleef je emoties; heling ontstaat niet door te “vluchten” of te forceren.
Gun jezelf tijd en ruimte; er is geen haast en geen eindpunt.
En de don’ts:
Ga niet alles op internet proberen of nadoen: niet alle oefeningen passen bij jouw lichaam of energie.
Forceer geen processen: het kan emoties losmaken die geen heling brengen als ze niet veilig worden begeleid.
Verwacht geen snelle resultaten of "quick fix": ademwerk is een proces van laag voor laag thuiskomen bij jezelf.
Uiteindelijk gaat het niet om het perfect doen, maar om steeds weer terug te keren naar jezelf. Je kunt op de mooiste plekken ter wereld zijn, maar jezelf neem je altijd mee. Je binnenwereld ontdekken is de mooiste reis die je kunt maken.”
Boekentips over ademwerk en persoonlijke ontwikkeling
“Wanneer je lichaam nee zegt van Gabor Maté. Een verhelderend boek over hoe lichaam en emoties signalen geven die we vaak negeren.
Traumasporen in lichaam, brein en geest (The Body Keeps the Score) van Bessel van der Kolk. Dit boek onderbouwt hoe trauma en spanning in het lichaam worden opgeslagen en hoe je daar heling kunt vinden.
First Responder van Renaldo Ishaak. Dit boek raakte mijn verleden en liet zien hoe het dragen van een uniform ook een masker kan zijn. Het hielp mij de eerste stap zetten om mijzelf verder te onderzoeken, achter mijn uniform.”
Jill Vlaswinkel - Licht in Lagen
Jill Vlaswinkel is ademtherapeut, holistisch healer en coach in Zevenaar. Ze begeleidt mensen door middel van ademwerk, holistisch energetisch lichaamswerk (Spinal Touch, Kundalini, Psoas Release, Reiki), klank en coaching.
Kijk voor meer informatie:
🔗 lichtinlagen.nl
🔗 instagram.com/lichtinlagen
🔗 linktr.ee/Lichtinla
Bekijk ook:
Je ademhaling heeft meer invloed op je gewicht dan je misschien denkt. Je adem hangt direct samen met stress, eetgedrag en hoe goed je lichaam zichzelf kan reguleren.
In dit webinar laat ademtrainer Heleen Ytsma je zien wat er onder je eetgedrag ligt – en hoe je daar via je ademhaling invloed op krijgt.
Meld je aan en laat je inspireren.
🎥 Di 21 april 20:00 - inclusief onbeperkte replay en hand-out.